کجا دنبال مفهومی برای عشق می گردی ؟
ساعت ٧:۱٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۸/۳٠ : توسط : احمد مسلمی

تو را گم می کنم هر روز  و پیدا می کنم هر شب 

 بدین سان خواب ها را با تو زیبا می کنم هر شب
  تبی این گاه را چون کوه سنگین می کند آنگاه
      چه آتش ها که در این کوه بر پا می کنم هر شب
          تماشایی ست پیچ و تاب آتش ها خوشا بر من
             که پیچ و تاب آتش را تماشا می کنم هر شب
                مرا یک شب تحمل کن که تا باور کنی ای دوست
                    چگونه با جنون خود مدارا می کنم هر شب
                        چنان دستم تهی گردیده از گرمای دست تو
                            که این یخ کرده را از بی کسی ها میکنم هر شب
                                 تمام سایه ها را می کٍشم بر روزن مهتاب
                                     حضورم را ز چشم شهر حاشا می کنم هرشب
                                          دلم فریاد می خواهد ولی در انزوای خویش
                                              چه بی آزار با دیوار نجوا می کنم هر شب
                                                  کجا دنبال مفهومی برای عشق می گردی ؟
                                                      که من این واژه را تا صبح معنا می کنم هر شب


 
به ز می و باده نباشد
ساعت ٥:٤٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۸/٢٦ : توسط : احمد مسلمی

بد مست تر از ساقی و دیوانه نباشد
ناخورده تر از زاهد و بد کاره نباشد

لاشک به جهان به ز می و باده نباشد
می نوش که در خاک به از باده نباشد

تنها در حکمت که ره اش عالم بالاست
جز جام پر از مایع افسانه نباشد

ساقی که چنین باده به پیمانه بریزد
بد مست تر و پست تر از بنده نباشد

در هیچ مقامی چنین شور ندیدم
دیوانه شود مست و به هنگامه نباشد

خوش لحظه که ساقی به دو پیمانه بریزد
خواهم بزنم لیک دگر طاقت پیمانه نباشد

دیوانه چنین سر می و باده عیان کرد
عاقل تو بدان گفته من باده رندانه نباشد