خوشه چین

من که فرزند این سرزمینم

در پى توشه‏اى خوشه‏چینم

شادم از پیشه‏ى خوشه‏چینى

رمز شادى بخوان جبینم

قلب ما بود مملو از شادى بى‏پایان

سعى ما بود بهر آبادى این سامان

خوشه‏چین کجا اشگ محنت بدامن ریزد

خوشه‏چین کجا دست حسرت زند بر دامان

اى خوشا پس از لحظه‏اى چند آرمیدن

همره دلبران خوشه‏چیدن

از شعف گهى همچو بلبل نغمه‏خوان

گه از این سو به آن سو دویدن

در کشور سبزه و گل

با شور و شعف نغمه کن ساز

قلب ما بود مملو از شادى بى‏پایان

سعى ما بود بهر آبادى این سامان

خوشه‏چین کجا اشک محنت بدامن ریزد

خوشه‏چین کجا دست حسرت زند بر دامان


کریم فکور

/ 0 نظر / 35 بازدید